Kreatywne bajeczki

Z literaturą związałam się na dobre i złe poprzez swą pasję i kształcenie. Szczególnie bliskie jest mi piśmiennictwo dziecięce. Cenię je za prostą fabułę, ufny i niezakłamany świat, niesamowitą moc poruszania  wyobraźni. Wbrew przekonaniom niektórych, książki dla dzieci nie zawierają uproszczonych i naiwnych schematów, i mimo, że pisane przez dorosłych, są wolne od stereotypów i bliższe dziecięcemu myśleniu, poznawaniu, naturalnej ciekawości i szczeremu zadziwieniu. To one poniekąd inicjują intelektualny i osobowościowy rozwój małego człowieka. 

Mój zbiór książek z dzieciństwa nie jest bogaty - głód czytania zaspakajałam głównie w bibliotekach - dlatego od jakiegoś czasu go uzupełniam m.in. o pozycje sprawdzone przeze mnie w dzieciństwie:) 

Dziś chcę podzielić się z Wami jedną taką bliską mi książeczką, którą odnalazłam ku swojej radości w czeluściach rodzinnego domu.

Książeczka została wydana przez Wydawnictwo Lubelskie, mój egzemplarz pochodzi z 1988 roku i jest to pierwsze jej wydanie. Z rosyjskiego przełożyła Maria Dolińska. Niestety mocno rozklejona wymaga interwencji dobrego introligatora. Warto ją ocalić przede wszystkim ze względu na przepiękne ilustracje wykonane przez samego autora. 

Jestem malarzem.

Od dziecka mam zwyczaj rysować lewą ręką, ale pisać nauczono mnie prawą (...) A teraz, kiedy wymyślam bajeczki, zawsze trzymam w prawej ręce pióro, a w lewej - ołówek lub pędzel. Bardzo mi tak wygodnie: moja prawa ręka pisze bajeczkę, a jednocześnie lewa rysuje do tej bajeczki wesołe, śmieszne obrazki.

Czasem bywa odwrotnie: wpierw lewa ręka rysuje obrazki, a prawa dopisuje do nich bajeczkę.Tak oto, obiema rękami, robię, co mogę, żeby i bajeczki, i rysunki dla was, moi mali przyjaciele, były wesołe i zajmujące...

I rzeczywiście, w ilustracje Sutiejewa można wnikliwie wpatrywać się godzinami.

Niezwykłe  i obrazowe są także same historyjki - szybko wpadają w ucho. Przygody małych zwierzątek opowiedziane są lekko i figlarnie. Potrafią się zaprzyjaźnić ze sobą, ale i niekiedy znacznie się różnią pomiędzy sobą. Uwagę przyciąga także inny aspekt bajeczek. Opowiastki te uczą kreatywnego myślenia. Bohaterowie potrafią błyskotliwie stworzyć z niczego "coś". Wystarczy leśny kij, łupka od orzecha czy ołówek i kartka papieru, by pobudzić wyobraźnię, zachęcić do działania. Dają się polubić każdemu:)

A może je znacie?